lo cierto

Posted: 01.04.2014 in опити

A veces la felicidad se cae en pedazos con las palabras.

Con cada sonido oído, menos se siente, menos se vive.

Y en momentos así es el silencio sólo que  la contiene y la alimenta, aquella felicidad imprevista, soñada entre dos pesadillas.

El vacío la rellena de sentido y de emoción, de palabras pensadas y no proclamadas, de dibujos en el aire de siluetas perfectas en su imperfección y de muchas sonrisas cuya respuesta resona en los oídos y la mente.

Y en aquellos mismos momentos cierro los ojos y aprieto el botón y empieza la película, todo gira en blanco y negro, sin sonido, sin palabras, incluso sin abrir los ojos … Y todo lo que veo son campos infinitos a través de caleidoscopios gigantes.

Nunca había imaginado tantos colores.

 

Реклами

Вашият коментар

Попълнете полетата по-долу или кликнете върху икона, за да влезете:

WordPress.com лого

В момента коментирате, използвайки вашия профил WordPress.com. Излизане /  Промяна )

Google photo

В момента коментирате, използвайки вашия профил Google. Излизане /  Промяна )

Twitter picture

В момента коментирате, използвайки вашия профил Twitter. Излизане /  Промяна )

Facebook photo

В момента коментирате, използвайки вашия профил Facebook. Излизане /  Промяна )

Connecting to %s